اگر نسل قبلی ونتیج را دیده باشید، احتمالاً در نگاه اول تصور میکنید این همان خودرو با چند تغییر جزئی است. اما کافی است کمی بیشتر به آن دقت کنید تا متوجه شوید تقریباً تمام بخش جلویی خودرو از نو طراحی شده است. جلوپنجره بسیار بزرگتر شده، ورودیهای هوا افزایش یافتهاند، سپرها تهاجمیتر هستند و چراغها نیز حالا چهرهای شبیه دیگر محصولات جدید آستون مارتین پیدا کردهاند. نتیجه، خودرویی است که از هر زاویه آماده حمله به نظر میرسد.
اما داستان اصلی زیر کاپوت اتفاق افتاده است.
مهندسان آستون مارتین همان موتور چهار لیتری هشت سیلندر توئینتوربوی AMG را حفظ کردهاند، اما تقریباً همه چیز آن را بازنگری کردهاند. توربوشارژرهای بزرگتر، سیستم خنککاری جدید، برنامهریزی متفاوت ECU و تغییرات متعدد باعث شده خروجی موتور به حدود ۶۵۶ اسببخار و ۸۰۰ نیوتنمتر گشتاور برسد؛ اعدادی که تا همین چند سال قبل مخصوص سوپراسپرتهای موتور وسط بودند. این قدرت از طریق گیربکس هشت سرعته اتوماتیک به محور عقب منتقل میشود و ونتیج را در کمتر از ۳.۵ ثانیه به سرعت ۱۰۰ کیلومتر بر ساعت میرساند. حداکثر سرعت نیز از مرز ۳۲۰ کیلومتر بر ساعت عبور میکند.
اما قدرت بیشتر همیشه به معنای خودروی بهتر نیست. سؤال اصلی اینجاست که آیا شاسی توان مهار این همه نیرو را دارد؟
پاسخ مهندسان آستون مارتین کاملاً مثبت بوده است. تقریباً تمام سیستم تعلیق بازطراحی شده، کمکفنرهای تطبیقی نسل جدید نصب شدهاند، سختی شاسی افزایش پیدا کرده و سیستم کنترل کشش نیز حالا در چندین سطح مختلف قابل تنظیم است. نتیجه این تغییرات خودرویی است که برخلاف نسل قبل، هنگام رانندگی تهاجمی اعتماد به نفس فوقالعادهای به راننده منتقل میکند.
یکی از جذابترین ویژگیهای ونتیج جدید، شخصیت دوگانه آن است. در ترافیک شهری میتواند آرام، نرم و کاملاً قابل استفاده باشد، اما کافی است حالت رانندگی را روی Sport یا Track قرار دهید تا شخصیت خودرو کاملاً تغییر کند. واکنش پدال گاز تیزتر میشود، فرمان سنگینتر عمل میکند، تعویض دندهها خشنتر انجام میشود و صدای موتور نیز به شکل محسوسی افزایش پیدا میکند.
در حقیقت، این همان چیزی است که بسیاری از طرفداران آستون مارتین سالها منتظرش بودند. ونتیج دیگر تنها یک خودروی زیبا نیست؛ حالا واقعاً راننده را به چالش میکشد.
یکی از مهمترین تغییرات نسل جدید، کابین خودرو است. نسل قبلی به خاطر استفاده از سیستم اطلاعات و سرگرمی قدیمی مرسدسبنز بارها مورد انتقاد قرار گرفته بود. حالا آستون مارتین تقریباً تمام داشبورد را از نو طراحی کرده و برای نخستین بار از سیستم چندرسانهای اختصاصی خود استفاده کرده است. نمایشگر بزرگتر، کیفیت بالاتر، گرافیک مدرن، دکمههای فیزیکی برای بخشهای مهم و کیفیت فوقالعاده متریال باعث شده کابین خودرو کاملاً در شأن یک محصول ۱۶۵ هزار پوندی باشد.
با وجود این همه تغییر، ونتیج هنوز هم یک آستون مارتین باقی مانده است. یعنی برخلاف بسیاری از سوپراسپرتهای امروزی، تمام تمرکز آن روی ثبت سریعترین زمان پیست نیست. مهندسان این برند تلاش کردهاند میان هیجان رانندگی و قابلیت استفاده روزمره تعادل برقرار کنند. بنابراین حتی در سفرهای طولانی نیز خودرو خستهکننده یا آزاردهنده نمیشود.
البته نباید انتظار داشت همه چیز بینقص باشد. عرض زیاد بدنه در جادههای باریک اروپایی گاهی راننده را محتاط میکند و روی مسیرهای ناهموار نیز تعلیق، آن صلابت مسیرهای صاف را ندارد. از طرف دیگر هنوز هم خبری از گیربکس دستی نیست؛ موضوعی که احتمالاً برخی از طرفداران قدیمی آستون مارتین را ناامید خواهد کرد.
اما شاید مهمترین ویژگی ونتیج جدید، شخصیت آن باشد. پورشه ۹۱۱ توربو بدون شک خودروی سریعتر و شاید کاملتری است. مهندسی آلمانی در آن به نهایت بلوغ رسیده و تقریباً هیچ اشتباهی از راننده سر نمیزند. اما ونتیج مسیر دیگری را انتخاب کرده است. این خودرو میخواهد شما را بخنداند، هیجانزده کند و حتی گاهی کمی بترساند. همین ویژگی باعث شده رانندگی با آن احساسیتر و زندهتر از بسیاری از رقبای آلمانی باشد.
آستون مارتین با این خودرو نشان داده هنوز هم میتوان در عصر الکترونیک و سیستمهای کمکی، خودرویی ساخت که شخصیت داشته باشد. صدای خشن موتور هشت سیلندر، واکنش سریع محور عقب، فرمان دقیق و شتاب انفجاری، همه در کنار هم خودرویی را ساختهاند که راننده را درگیر خود میکند، نه اینکه صرفاً او را از نقطهای به نقطه دیگر برساند.
شاید مهمترین دستاورد ونتیج جدید این باشد که دیگر لازم نیست برای رقابت با پورشه بهانهای بیاورد. نسلهای قبلی همیشه کمی عقبتر از بهترینهای کلاس قرار میگرفتند، اما این بار داستان فرق کرده است. آستون مارتین نه تنها فاصله خود را با رقبا کم کرده، بلکه در برخی بخشها حتی تجربهای احساسیتر و جذابتر ارائه میدهد.
در روزگاری که بسیاری از خودروهای اسپرت بیش از حد به اعداد و نرمافزارها وابسته شدهاند، ونتیج جدید یادآور همان فلسفه قدیمی خودروهای اسپرت بریتانیایی است؛ قدرت فراوان، محور عقب، صدای موتور اعتیادآور و رانندگیای که هر بار پس از خاموش کردن خودرو، چند دقیقه لبخند را روی صورت راننده نگه میدارد. شاید پورشه ۹۱۱ هنوز هم کاملترین خودروی اسپرت جهان باشد، اما اگر هدف از رانندگی فقط ثبت رکورد نباشد و پای احساسات به میان بیاید، ونتیج جدید یکی از هیجانانگیزترین خودروهایی است که امروز میتوان خرید. آستون مارتین سرانجام همان خودرویی را ساخته که سالها وعدهاش را میداد؛ خودرویی که نه فقط زیباست، بلکه به همان اندازه خشن، سریع و فراموشنشدنی است.